Donderdagochtend, 23 juli 2009, 04 uur in de nacht. Het wekkertje gaat en even denk ik dat ik thuis ben, totdat ik mijn ogen open doe en daar één van de andere vrijwilligers in haar ogen zie wrijven.

Ja het is zover, vannacht  gaan we met 5 kleine stoere kerels en 1 coole dame onder begeleiding van hun  vaders en  vrijwilligers wild spotten! 

Om 04.30 uur  verzamelen we ons in stilte bij de achterdeur van het moederhuis en sluipen het terrein af richting de kampvuurplek. Daar bespreken we onze tactiek, zie je iets dan stoot je de gene naast je aan en die stoot dan de volgende aan net zolang dat iedereen het weet.

Met zijn allen lopen we het bos in op zoek naar vroege vogels, konijnen, herten of vossen. Na een tip van André van  de vorige avond gaan we naar een open plek in het bos. We kijken stil rond ons heen en blijven een tijdje staan. Opeens ziet stoere Rogier iets bewegen. Hij krijgt een zaklamp en gaat opzoek. We blijken net te laat te zijn. Er ligt plak plat geslagen gras in de vorm van een hert, maar het hert  zelf is nergens meer te bekennen.

We besluiten verder te trekken over het wandelpad, in de hoop dat het wild de andere kant van het pad  interessanter  vinden en wij een glimp van hen opvangen tijdens het oversteken.

Na een tijdje gelopen te hebben denken we een stuk verderop toch iets te spotten. Na nader onderzoek blijkt dit een struik te zijn, wat een tegenvaller.

We lopen het pad af en komen weer terug bij de kampvuurplek, zonder ook maar een konijntje gezien te hebben! Een flinke  domper, maar gelukkig hebben we nog wat konijnen en hertjes gespot in het dierenweide van het Colombinehuis!

Nu snel weer zachtjes terug naar bed voordat de moeders in de gaten krijgen wat we gedaan hebben.

Ellen