Lieve, Colombine, Ahoooi!

Hier weer even eens een brief van mijn hand. Op vrijdagochtend 3 juli ging de boot uit varen zonder gasten. Natuurlijk wel met twee schippers en met een leuke jonge knul. Hij mocht met zijn vader mee. We voeren naar Sailwolde een nieuwe naam voor het zo vertrouwde Zeewolde. Alle zeilen werden gehesen, en volgens die leuke jongen ook met het apenzeil. Er was een lekkere bries en zo voeren we naar onze bestemming. Ze legden aan in de haven op een mooie plek, bij de kant van de horeca, waar de loopplank makkelijk neergelegd kon worden.Er stond een grote tent voor het gemeentehuis en iedereen was in feeststemming. Gezellig, zo naast de oude houten boten uit de 30er jaren van de pleziervaart.

Al snel kwamen er andere mensen aan boord, die bleven slapen en over de boot vertellen. Over het gemak van de brede gangboorden en het vernuft van de traplift.

Maar eerst kwam er nog hoog bezoek.  De jonge knul zag zijn kans om de burgermeester van Sailwolde met zijn gevolg aan boord te verwelkomen en enthousiast te vertellen over de prachtige boot. Een folder werd hem in de hand gedrukt en beneden werd het bezoek opgevangen door een van de anderen. Zo maakte de nieuwe burgemeester kennis met de Colombineboot. Later kwam hij nog vaak langs lopen en groette hij vriendelijk, op weg naar een van de evenementen van dat weekend. 

Ja er gebeurde van alles. Met mijn rust was het wel voorbij. Twee avonden lang harde muziek live vanuit de feesttent. Je kon zien dat iedereen er van genoot. Het was geweldig mooi weer iedereen liep te flaneren langs alles wat er georganiseerd werd. 

Op zaterdag was er een helikopter die landde op het Noordereiland bij de haven. Daarna werden er allerlei rescuehandelingen geshowd. Een heel spektakel. Vanuit mijn schuilplekje kon ik dat allemaal goed zien.

Ook voeren er allerlei kleine zeilbootjes in de haven die op afstand bestuurd werden. Daar had ik wel eens mee willen varen, zo ongezien. Die bootjes zijn meer mijn maat, maar dat lukte mij niet.

Natuurlijk kwamen er ook vele mensen en vooral kinderen op de boot kijken. Die zagen de loopplank liggen en die wilden wel eens een kijkje nemen op een boot. Natuurlijk werden die direct binnengeroepen door de vrijwilligers. Met een folder en uitleg kregen ze het verhaal van het doel de boot te horen en mochten ze de boot inspecteren. De traplift wil iedereen wel uitproberen, omdat het geen speelgoed is gebeurt dat niet.

Soms zeggen kinderen , ik wou dat ik op vakantie mocht in het huis, dan mag ik ook meevaren op deze mooie boot.

Op zondag was er opnieuw van alles te doen. Zeemansliederen door chantykoren klonken rondom de haven. Zelfs op het terras zaten twee mannen te zingen en te spelen. Het was een heerlijk feest en er zijn heel wat mensen op bezoek geweest die het Colombinehuis een warm hart toedragen.

Eenmaal terug in de haven kwam uit de donkere wolkenpartijen, dikke  slagregen. Gelukkig waren we toen al binnen en bleef het een fantastisch gezellige weekend.

Ahoi van Klabouter Klabas.