Biddinghuizen, 26 februari 2008

Ahoi, Colombine,

Nauwelijks een weekje rust, of zaterdag jl. kwamen de mooi weer schippers samen weer aan boord.

Ik hoorde dat Teus de ene schipper om 8.00 uur uit zijn bed gebeld had, met de mededeling dat hij om 9.00 uur in de haven moest zijn om de boot op de helling te varen. Ook de andere schipper bleek nog in de zaterdagrust te zijn na een drukke werkweek. Ja… zeiden ze, vrijwilligers werk is ook werk dat moet gebeuren!

Zo voeren we in de haven, tussen de steigers naar de botenhelling. Op zich is dat, vanaf de kant gezien

heel goed te doen. Maar ja! de schippers hebben heel wat keren het roer heen en weer moeten draaien om in de koers te blijven en om op een goede manier het hoekje om te varen. Met een kleine zeilboot is het al manoeuvreren, met de Colombineboot is dat veel lastiger, door het grote gewicht.

Precies op de kar varen, een beetje verder naar voren, weer een beetje terug. Alle opmerkingen en aanwijzingen kwamen van de kant van de experts. Natuurlijk volgden de schippers de opdrachten nauwgezet op. Al met al duurde de hele oefening zo’n anderhalf uur. In alle rust en wijsheid werd er gevaren, getrokken en weer terug in het water gegaan voor een betere ligging.

De tractor heeft deze klus al eens eerder gedaan, maar dàt was al weer twee jaren geleden, en later in het seizoen. Nu had de trekker best wel moeite om de helling van 10% te nemen. Gelukkig bleef iedereen rustig zijn taak en werk doen en werd hooguit een toeschouwer aan de kant een beetje zenuwachtig.

Na wat trekpogingen bleken de wielen van de John Deere toch niet voldoende grip te hebben om over het hoogste punt van de helling te komen. Er kwam een clublid van de Zuidwal met een flinke Renaultbus.

Hij bood zijn trekkracht aan. Met een flinke landvast van de Colombineboot werd Renaultbus gekoppeld aan de John Deere tractor. Samen zouden ze de Colombineboot op de kar, uiteindelijk uit het water trekken. Samen delen, samen sterk! Zo kreeg de boot zijn kiel op het droge.

Geweldig! Teus, Piet, Andries, Nico, Bram, Johan en de chauffeur van de Renault hebben weer mooi werk geleverd met elkaar!

Toen werd het tijd voor koffie, en die werd ook genoten met een lekkere punt taart.

Vervolgens werd de boot op zijn kiel geplaatst en gestut door enorme palen. De kar kon er weer onderuit gereden worden. Uitvoerig is het onderwaterschip geïnspecteerd door de heren. Het ziet er nog heel mooi uit. Alleen de anodes zijn aangetast. Daar moet even iets aan gestraald worden. Naar ik hoor, is daar al weer een specialist voor gevraagd die dit graag wil regelen. Ons kent ons, zo gaat het daar een beetje.

Wel mooi om dat mee te beleven.

Van de week zal er wel het een en ander gebeuren. Ik wacht het in alle rust maar weer af. Zo te horen hebben ze er allemaal weer zin in, in deze klus.

Lieve Colombine, ik houd je graag weer op de hoogt van het vervolg.

Ahoi van Klabouter Klabas.