Biddinghuizen, 23 februari 2008

Ahoi, Colombine, Ahoooi!

Beste Colombine, na mijn vorige brief, waarin ik over die mooi-weer-schippers vertelde, moet ik je toch bekennen, dat het wel heel vertrouwde lui zijn hoor. Ik was me alleen een hoedje geschrokken, dat we gingen varen en zo snel vast kwamen te liggen.

De zon stond helder aan de hemel, de lucht was strak blauw, alleen op het dek lag nog een laagje ijs. De eerste schipper die aan boord kwam, gleed bijna uit op het voordek. De bemanning was toen direct gewaarschuwd. Het luik naar de machinekamer kon ook niet zomaar met de sleutel opengemaakt worden. Dat zat gewoon vastgevroren. Ja, dat komt ervan als je in de winter gaat varen.

Het is een heel mooie vaardag geworden. Lekker op het dek staan, met je dikke jas aan en kijken naar de auto’s bij het aquaduct. Het blijft bijzonder om zo de auto’s onder de waterbak te zien doorrijden. Als je zelf in de auto zit, snap je niet dat je zomaar onder het water doorgaat. Het lijkt net een wat groter viaduct, een kruising van autowegen.

Op het water zijn we een enkel bootje met vissers tegengekomen of gepasseerd. Nee, zelfs geen vrachtverkeer op het water. Ook vrachtvaarders houden van een vrije zaterdag.

Ter hoogte van strand Horst,bij Ermelo, steeg een groep grote watervogels op boven de rietkraag langs het strand. Ze vlogen in formatie en bleven al vliegend bij elkaar. Zij maakten er bijna een soort balletdans van zo boven het water. Ze vlogen niet ver weg. Zulke bewegingen vallen op. Toen ook de kleur nog bijzonder was ging een schippersmaatje beter kijken. Bruin met oranje vogels. Wat zou dat zijn? Natuurlijk even naar de verrekijker op zoek. Nog best lastig om op een varende boot, door de verrekijker te zoeken naar iets dat vliegt, of  juist weer geland is. Maar na even oefenen kwamen de vogels weer in beeld. Oranje onderkanten en bruine uiteinden aan de brede vleugels. Net als bij een ooievaar. Zouden het ibissen of flamingo's zijn?

Even later stonden de vogels op hele hoge poten bij elkaar,tot hun enkels in het lage water aan het strand. Het waren inderdaad oranje/roze vogels. Gewoon flamingo’s! Wel bijzonder, zo in de winter en dan ook nog in Nederland! Later las ik in het boekje “wat vliegt daar” dat we die alleen in de dierentuin kunnen tegenkomen. Maar nog veel later hoorde ik dat er ook flamingo’s in de Oostvaardersplassen zijn. Die waren kennelijk dus ook een dagje uit, net als wij.

Ik wist nog steeds niet waar de reis naar toe zou gaan. Daarover hoorde ik ze niet spreken.

We voeren voorbij Zeewolde, een plek waar ik wel vaker aan wal ben gegaan. Nee, Nulde kwam al in zicht en niet veel later de brug en sluis bij Nijkerk. Die plek kwam me ook wel weer bekend voor.

In de sluis voer nog er nog een andere plezierboot van enig formaat bij. Voor ons moest de brug open, want de masten steken hoog in de lucht. Eenmaal door de brug wees de ene schipper zijn huis aan en daarna sloegen we af,de jachthaven in, bij Nijkerk. Toen wist ik het weer van twee jaar geleden. Het onderwaterschip krijgt een onderhoudsbeurt. Dan gaat de boot op een kar het water uit. Spannend hoor. Ik zal vast nog wel meer avonturen beleven deze periode.
Ik wil je wel  schrijven als er weer actie komt. Nu ligt het schip heerlijk rustig en ik ook hoor.

Groeten en Ahoi van Klabouter Klabas.