Biddinghuizen, 22 februari 2008

Ahoi, Colombine, Ahoooi!

Ik wil je graag vertellen van mijn laatste belevenissen van vorige week zaterdag. Het is  winter, dus ik verwacht geen activiteiten. Toch komen er schippers met hun maatjes aan boord. Ik heb er helemaal niet op gerekend. De boot is die dag heus uitgevaren en vertrokken naar…... voor mij een raadsel.

Bij het wegvaren, hebben we grote moeite om van de kant af te komen. De ene schipper gaat op het laatst de boot van 27 ton, een heel groot gewicht hoor, van de kant af duwen. Want als we achteruit varen, zitten we aan de grond. Niemand snapt hoe dat allemaal kan. We kunnen na veel heen en weer duwen eindelijk loskomen uit de haven. We gaan rakelings langs een werkbootje van de firma Eeltink, die met de zandzuiger “De wandelaar”werkt in het randmeer.

Maar dan…. ontstaat er weer een probleem. De zandzuiger ligt midden in de vaargeul, en die geul is niet breed. Hoe moet de Colombineboot er nu langs varen? De schippers weten heel goed wat de vlaggen allemaal betekenen. Of heel dicht langs de zandzuiger varen, of er ruim om heen varen. Dat laatste gaan ze doen. Het betekent wel, dat ze net buiten de betonning van de vaargeul varen.

Een van de maatjes schenkt lekker een kop koffie in voor de schippers. Wel verdiend zo meent zij, na al dat duwen en proberen.

Maar dan is er ineens een bonk en schudden. De boot ligt vast aan de grond. Het is toch te ondiep. Rustig blijven, zegt de ene schipper tegen de ander. We varen wel even terug, de zandplaat af. Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. De koffie zit nog wel in de bekers, maar het was wel even schrikken.

Bij alle pogingen om achteruit of vooruit van de zandplaat af te komen, wordt er wel zand opgewoeld, dat kun je wel zien aan het bruine water, maar we komen geen steek verder. Soms roept een van de maatjes,Hœra ik zie beweging.De boot ligt dan net in een andere hoekje ten opzichte van de zandzuiger.

Dan kijken we nog eens achterom naar de havenkom van het Aquacentrum en zien we het werkbootje van de firma Eeltink uitvaren. Er komt hulp, we hadden er nog niet om gevraagd of gebeld.

De schipper had vanaf de kant kennelijk allang gezien dat wij in moeilijkheden zaten en een handje hulp konden gebruiken.
Snel een lijntje gepakt en de schipper de laatste twee kleine taartjes gegeven met het doosje waaruit  wij ook zaten te snoepen bij de koffie. Dat alles, voor de spontane hulp die hij kwam bieden. Hij trok ons met dat kleine, maar zeer sterke bootje, zo vlot en wij voeren daarna op eigen kracht dicht langs de Wandelaar, de zandzuiger, om vervolgens met goeie zin de aangevangen reis te vervolgen.
Hoorde ik eén van de maatjes zeggen, dat ik "klabouter Klabas- teveel met het zand had zitten spelen, en nog niet had opgeruimd omdat het winter was. Nou, dat is niet leuk om te horen! Niks met zand spelen! Het is gewoon winterpeil, dat betekent dat het water in het randmeer wel 20 centimeter later staat dan in de zomer.  Dat is uit voorzorg voor onze veiligheid. Als er veel water valt of smeltwater door de rivieren wordt afgevoerd, dan moet er voldoende ruimte zijn in het grote bekken, de randmeren en het IJsselmeer, om het water te kunnen bergen. Daar hadden die schippers even niet over nagedacht.

Het zijn ook echte mooi weer schippers hoor!

Wordt vervolgd.

Ahoi van Klabouter Klabas.