Biddinghuizen, 13 mei 2006  

Beste Colombine, ahoi.

Deze week heb ik, Klabouter Klabas, het redelijk rustig gehad. Op twee dagen was er weer van alles te beleven. Moet je maar horen.

Op maandag werd er gewerkt aan boord. Ik had er even niet op gerekend hoor. Maar daar zag ik Tim en Mary komen met emmers, doeken, kwasten en schuurpapier. Ze hadden snode plannen. Het weer was goed, dus gingen ze eerst buiten in de weer. Tim ging het dak van het stuurhuis opknappen en Mary ging schoonmaken. Aan het water zijn altijd veel mugjes en die zitten dan ook overal op aan en in. Ze kriebelen regelmatig. Samen werken is altijd gezelliger dan alleen. Zo besloot ik ook mijn eigen spullen maar weer eens op te ruimen. Normaal laat ik ze overal slingeren, Dat is geen goede zaak, dat weet ik wel, maar ik vergeet dat graag. ’s Middags kwam André ook nog langs met de hogedrukspuit. Hij zou het dek schoonspuiten.
Het liep wel wat anders. Toen hij wilde gaan sproeien, bleek de sproeistang niet goed vast te zitten.
Ha ha ha. Ik krijg er nog buikpijn van. De hele stang schoot door de druk van het apparaat af, plons zo het water in. Iedereen beteuterd kijken. Ha, ha ha.
Zoiets komt niet vanzelf weer boven drijven, daar is het te zwaar voor.
Goede raad is soms duur. Tim was heel stoer, deed zijn spijkerbroek uit, ging over boord en hield zijn hoofd goed boven het water. Met zijn benen ging hij proberen de sproeistang te vingen. Ja, hoor het lukte hem! Het water was nog veel te koud, dus met de keukenhanddoeken en poetslappen van Mary is hij droog en warm gewreven. André kon alsnog het dek schoonspuiten. Ik ben blij dat ik niet in dat koude donkere water hoefde te springen. Een applausje voor Tim hoor!  

De dag erop kwam er een groep Deutsche Leute aan boord. Heerlijk om weer eens mijn eigen taal te horen. Zouden zij mijn klaboutervrienden uit Hamburg ook kennen? Ligt dat ver van Krefeld?
Ik zal het eens op de waterkaarten zoeken, als het rustiger is. Ik heb het niet durven vragen, ik ben niet uit mijn schuilplaats gekomen.

Die dag was de boot goed bezet. Drie jongelui met een rolstoel, twee schippers, en de rest van het gezelschap. We hadden een volle boot. Het fok werd nog bijgezet want er was wel wat wind. Geweldig mooi weer gelukkig ,waardoor iedereen ook op het dek kon zitten. Natuurlijk mochten de kinderen aan het stuurwiel staan en de boot onder controle houden. Heerlijk om te zien dat iedereen zo van zo’n vaartocht geniet.

Zo dat was het weer voor deze week, ik  ga een poosje uitrusten en op zoek naar de waterkaarten om die te bestuderen.

Ahoi van Klabouter Klabas.